Soms heb je van die dagen. Je hebt allerlei plannen, maar voor je het weet is de dag bijna voorbij en heb je… eigenlijk nog niks gedaan. Tenminste, ik heb dat soms. En ik denk stiekem dat ik niet de enige ben 😉
Vandaag was zo’n dag. Ik wilde een frisse winterwandeling maken, maar kon mezelf moeilijk van de bank losweken. Uiteindelijk was het eind van de middag en besefte ik: nu of nooit. Hoewel het echt alweer later donker wordt, had ik nog zo’n 2 uur voor de zon onder ging.
Dus ik sprong in mijn wandeloutfit, griste mijn camera en wat snacks mee en reed naar het startpunt. Bij aankomst had ik nog anderhalf uur tot zonsondergang. Normaal genoeg voor zes kilometer… maar als ik wandel voor de blog, duurt alles net wat langer. Foto’s maken. Filmpjes. Instagram. Toch besloot ik ervoor te gaan.
Vanaf de start was het meteen mooi. De polder strekte zich voor me uit. Links de dijk met daarachter het Alkmaardermeer, rechts het dorp Akersloot.
Ik besloot de route zo te lopen dat ik zou eindigen langs het meer. Dus sloeg ik rechtsaf, het dorp in. Het voelt vriendelijk en gemoedelijk. Mensen komen net thuis van hun werk, terwijl ik daar wandel op mijn vrije middag. Het wolkendek schuift af en toe open en ineens begrijp je weer waarom dit het ‘gouden uur’ heet. Zelfs een gewone dorpsstraat krijgt iets magisch in dit licht
Na een stukje door het dorp – inclusief een schattig honingkraampje – kom ik bij een uitzichtspunt over het Kerkmeer, een kleine plas aan de noordoostkant van Akersloot. In de verte is nét het AZ-stadion te herkennen wanneer je naar het noorden kijkt.
Draai ik me naar het zuidoosten, dan zie ik de A9. En wat is het licht daar meteen anders! Beide foto’s zijn vanaf exact hetzelfde punt en op hetzelfde moment gemaakt. Het enige verschil? Waar mijn lens naartoe wijst. Fotomagie!
Na het dorp verandert de verharde weg in een grasdijkje, met links en rechts graslanden, erven en tuinen.
De lucht verandert elke minuut. Soms grijs en kleurloos, dan weer goud wanneer de zon door de wolken breekt. Het maakt het landschap sprookjesachtiger dan het eigenlijk is. Want eerlijk is eerlijk: niet elk stuk van deze route is even interessant.
Een deel loopt over asfaltwegen en kruist de drukke Geesterweg. Daarna volgen nog meer verharde stukken richting het dorp, tot ik een grindpad insla. Ik had hoge verwachtingen, maar dit pad loopt volledig langs voetbalvelden en een tennisbaan. Gelukkig was het uitgestorven, maar het is niet mijn favoriete wandelomgeving. Veel stallingen en landbouwgebouwen – functioneel, maar niet bepaald fotogeniek.
Toch bleef ik genieten. Soms zit de schoonheid niet in het landschap, maar in het wandelen zelf. En af en toe spotte ik tóch een mooi beeld.
Even verderop kon ik kiezen: door het weiland of over het fietspad. Het weilandpad is maar een klein deel van het jaar toegankelijk vanwege broedvogels. Ik zag veel ganzen en wilde ze niet verstoren, dus koos voor het fietspad. Als ik wel het weiland-pad had gekozen, was dit één van m’n oversteekjes geweest. Ach, ook leuk om vanaf hier te bekijken.
Wanneer je directe omgeving minder boeiend is, ga je anders kijken. Naar details. Of juist naar de horizon. En toen zag ik in de verte een enorme wolk van vogels. Zó veel tegelijk heb ik nog niet eerder gezien. Thuis op de foto’s zie ik dat het ganzen zijn – honderden bij elkaar.
En dan bereik ik eindelijk het Alkmaardermeer. Meteen voel ik dat het hier kouder is. Een scherpe wind snijdt over het water. Maar wat is het mooi.
In een beschutte inham dobberen honderden eenden. Veel met hun snavel tussen hun veren – duidelijk hun overnachtingsplek. Zo ver ik kan kijken zie ik eendjes op het water. Ontelbaar.
De zon zakt snel. Wanneer ze nog één keer tussen de wolken door piept, kleurt de lucht niet goud maar diep oranje. Omdat ik naar het noordoosten wandel, moet ik mezelf er telkens aan herinneren om even om te draaien. En elke keer word ik beloond.
Ik ben niet de enige die hier nog een avondwandeling maakt.
Dit laatste stuk langs het meer is duidelijk geliefd.
Met de auto al in zicht maak ik mijn laatste foto, terwijl de zon bijna onder de horizon zakt. Ik heb het gehaald! De route was niet spectaculair, maar de lucht maakte veel goed.
En misschien is dat wel de belangrijkste les van vandaag: eropuit gaan is eigenlijk áltijd een goed idee.
Mijn oordeel
⭐⭐⭐☆☆
Te veel nietszeggende stukken voor een écht bijzondere wandeling. Het deel langs het meer is mooi, maar door de hoge rietkraag heb je beperkt uitzicht. Woon je in Akersloot en zoek je een ommetje? Dan is dit een prima rondje.
Informatie:
Startpunt: Toeristisch Overstappunt Klaas Hoorn
Route: Ommetje Akersloot
App code: 19341
Lengte: 6,11 km
Soort paden: Grotendeels verhard, klein stuk grasdijk en grindpad
Geschikt voor honden: Ja, mits aangelijnd
Horeca: Café Voorom (vlakbij startpunt)
Parkeren: Gratis parkeren bij het startpunt
OV: Bushalte Churchilllaan op 4 minuten lopen van startpunt
Reactie plaatsen
Reacties