Soms word je in het voorjaar getrakteerd op zo’n verrassend warme dag. Zo’n dag waarop de winterjas eindelijk thuis mag blijven en de wandelschoenen uit de kast mogen. Heerlijk! Ik hou van wandelingen waarbij je onderweg even op een bankje kunt neerploffen zonder direct koud te worden. Gewoon genieten van de zon op je gezicht. Omdat het startpunt van vandaag, Station Heiloo, vlak bij mijn huis ligt, besluit ik de fiets te pakken om alvast wat vitamine D op te snuiven.
Na een fijn fietstochtje door het Heilooër Bos parkeer ik mijn fiets bij het station. Er komt net een volle trein aan met forenzen die terugkeren van hun werkdag. Terwijl zij gehaast naar hun fietsen lopen, steek ik in mijn wandeloutfit lekker bij hen af. Mijn wandeling begint!
De route voert me eerst een klein stukje door een drukke winkelstraat, maar al snel laat ik de reuring achter me. Ik loop een sfeervolle, groene woonwijk in met karakteristieke huisjes en smalle klinkertjes. Het voelt als een van de oudere dorpsstraten van Heiloo. De tuintjes staan vol met voorjaarsbloeiers en op een schutting spot ik een kat. Ze ligt heerlijk te bakken in de zon en kijkt me aan met een tevreden glimlach op haar snoet; we genieten van precies hetzelfde moment.
Al snel bereik ik de Heerenweg, waar de prachtige Witte Kerk de show steelt. Tegen de strakblauwe hemel en in het felle zonnetje ziet de kerk er nóg witter uit dan normaal. Zelfs de maan laat zich al even zien, wat het plaatje compleet maakt.
Verderop in het dorp word ik verrast door een boom die volledig in de bloesem staat. Terwijl ik een foto maak, stapt de bewoonster net naar buiten. Ze vertelt vol passie hoe de bloesem er in deze tijd van het jaar elke dag anders uitziet. We zijn het erover eens: met deze blauwe lucht op de achtergrond is de boom op haar allermooist.
Richting het Heilooër Bos word ik begroet door een vrolijk cluster krokussen. Zodra ik het bos inloop, maakt het asfalt plaats voor een zacht bospad. Omdat de bomen nog kaal zijn, krijgt de zon alle ruimte om de bosbodem (en mij!) te verwarmen. Ik spot zelfs nog een paar late sneeuwklokjes.
Dit is bekend terrein voor mij; ik wandel hier vaak met mijn oppashond Ollie. Een van mijn favoriete plekken in dit bos is de lange zichtas van Landgoed Nijenburg. Het uitzicht op het statige hoofdhuis is prachtig en als je de andere kant op kijkt, snijdt de as dwars door het bos. Je kunt hier voor je gevoel oneindig ver kijken.
Dan bereik ik de naamgever van de route: de Kattenberg. Deze kunstmatige heuvel is voor velen een bekend beeld, maar het mysterie blijft: waarom en wanneer is deze heuvel eigenlijk aangelegd? Sommigen zeggen de late middeleeuwen, anderen denken dat de grond vrijkwam bij het uitgraven van de vijvers van Nijenburg in 1707. Wat we wél zeker weten, is dat de indrukwekkende lindeboom bovenop de heuvel ruim 300 jaar oud is!
Na de Kattenberg steek ik de Kennemerstraatweg over en loop ik voor de poort van het landgoed langs. Ik wandel langs de beek en krijg een prachtig zicht op het hoofdhuis, nu van veel dichterbij
Mijn kunstliefhebbende hart maakt een sprongetje als ik de twee Herculesbeelden bij de vijver zie. Ik herken hem direct aan zijn knots en de mantel van de Nemeïsche leeuw. In combinatie met de sneeuwklokjes en de zon voelt het bijna sprookjesachtig.
Ik duik het bos weer in: fijne kronkelpaadjes en zachte paden, helemaal top voor de benen! Daarna voert de route me via een woonwijk naar de buitenste noordoostrand van Heiloo. Rechts van me ligt de wijk, links strekken de open weilanden zich uit met in de verte Alkmaar en de A9. Het pad is hier weer onverhard en omzoomd door bomen en struiken, die verderop een ware natuurhaag vormen.
Onderweg kom ik regelmatig andere wandelaars met honden tegen. Wat moet het heerlijk zijn om zo’n pad dicht bij huis te hebben voor je dagelijkse ommetje. De bomen zijn nu nog kaal, maar als ik heel goed kijk, zie ik de eerste knoppen al voorzichtig en hoopvol verschijnen.
En dan, uit het niets, sta ik bij de Karremel: een prachtig meertje en een waar vogelparadijs. Terwijl ik bedenk dat de hoge wal die ik zie perfect zou zijn voor ijsvogels, schiet er precies op dat moment eentje voorbij! Een flits van blauw, veel te snel voor een foto, maar een geweldige ervaring. Terwijl ik hier even pauzeer en alles in me opneem, komt er een groep ganzen aangevlogen die met veel kabaal in het meertje neerstrikt. De laagstaande zon geeft het water en de omgeving een extra mooie, gouden gloed.
Na de Karremel wandel ik terug richting het dorp. Ik loop nog een stukje over een ander landgoed, Landgoed Ter Coulster. Ook hier vind ik weer van die fijne kronkelpaden langs het water, waar deze prachtige narcissen als minizonnetjes staan te stralen.
Het laatste stukje voert me langs de kinderboerderij en door het dorp weer terug naar het station. In een van de laatste straten word ik nogmaals getrakteerd op een schitterende boom vol bloesem. Wat een perfecte afsluiter; mijn voorjaarsbatterij is na deze tocht helemaal opgeladen!
Mijn oordeel
⭐⭐⭐⭐☆
Een erg leuke en afwisselende route! De stukken bos zijn prachtig, maar ook de paden door het dorp zijn gezellig en wandelen fijn weg. De Karremel was voor mij een geweldige verrassing en de ideale plek voor een korte pauze.
Informatie:
Startpunt: Startpunt Station Heiloo
Route: Kattenbergroute
App code: 345
Lengte: 6,1 km
Soort paden: Mix van verhard en onverhard
Honden: Aangelijnd toegestaan
Horeca: Verschillende opties nabij het station en rond de Witte Kerk
Parkeren: Gratis parkeren bij het station
OV: NS Station Heiloo (zowel met trein als bus bereikbaar)
Reactie plaatsen
Reacties